دارم عادت میکنم
ترنم صدایت در عمق دره های عمیق حس بدون تو بودن بارها پیچید ....شباهنگ تبسمت محزونترین نگاه را بر من دوخته ...چقدر بی تو بودن آزارم میدهد ...باریکترین لبخندم شاید متعلق به سالهای با تو بودن باشد و این گونه تلخ هر روز برگه تقویم کنار قاب عکست نازک میشود .میدانی دخترم کتاب جدیدم اینجا در این غربت چاپ شد مثل اولین اثرم تقدیم به چشمان زمردت کردم . مرا ببخش ثروتی ندارم تمامی دارای من در نوک قلمم و پس انداز واژه هایم هست . مادرت را بخاطر فقیر بودنش ببخش .
[ دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۶ ] [ ۱:۱۴ ق.ظ ] [ زهرا ابراهیم اوغلی خیاوی ] [ ]
برچسب:
نویسنده: نرگس نوری