پرستو

برای خانه ام سبد سبد گل میخرم جای نبودنت را با اقاقیا پر میکنم و هر عصر مقابل شب بوهای که به یاد عطر موهایت کاشته ام جرعه جرعه چای ام را می نوشم. قبول دارم که دوری از تو و لمس نکردن تو در گنجایش کلمات نیست و این هجری که از تو دارم مانند بیماری هست که نه شفای دارد و نه مرگ برای خلاصی اما ....باز مثل همیشه در مقابل سخت ترین طوفانها فقط با تکیه بر ایمانم و قبول شدن نهایی دعاهایم خواهم ایستاد ....در این روزهای تابستان دلم برایت خیلی تنگ تر میشود کاش فقط به اندازه پرواز یک بادبادک مهمان خیالهای هم بشویم ...خیلی دوستت دارم اسرای نازنین .